خوشم با شمیم بهاری که نیست
غباری که هست و سواری که نیست
به دنبال این رد خون آمدم
پی دانه های اناری که نیست
مگردید بیهوده ای همرهان
به دنبال آیینه داری که نیست
به کف سنگ دارم ولی می دوم
پی شیشه های قطاری که نیست
تهمتن منم تیر گز می زنم
به چشمان اسفندیاری که نیست
دو فصل است تقویم دلتنگی ام
خزانی که هست و بهاری که نیست...
پایین
اما نه برای فکر کردن
قدها
دولا
اما نه به خاطر توضع
به به! چه ترانه ای ، چه سازی
به به! چه صدای دلنوازی
پروانه فرار کرده از باغ
ابر آید و ماه را فشارد
آهسته و نرم زیر دندان
کاین سکه تقلبی نباشد
در پای درختها تبرها
این بود خلاصه خبرها
صفای روی تو ، تقدیم میکنم ، با عشق
در این سیاهی و سردی بسان آتشگاه
همیشه گرمم همواره روشنم با عشق
همین نه جان به ره دوست می فشانم شاد
به جان دوست ، که غمخوار دشمنم ، باعشق
به دست بسته ام ای مهربان ، نگاه مکن
که بیستون را از پا درافکنم ، با عشق
دوای درد بشر یک کلام باشد و بس
که من برای تو فریاد میزنم : با عشق
آخرین سفرنامه باران این است که زمین چرکین است....